اثر بی همتا وشورانگیز
مولانا جلالالدين محمدبن سلطان العلماء بهاءالدين محمدبن حسينبن احمد خطيبى بکرى بلخي ملُقب به مولای رومـی و مولوی
که در کتابها از او بهنامهاى ”مولاناى روم“ و ”مولوى“ و ”رومی“ ياد کردهاند
دیوان شمس یا دیوان کبیر شامل غزلیّات شورانگیزیست که از طبع فیّاض شاعر و عارف بلند پایهٔ قرن هفتم، مولانا جلالالدّین محمّد بلخی (رومی) تراویدهاست. دیوان شورانگیز غزلیّات شمس را دریایی دانستهاند لبریز از حرکت و هیجان که در زیر ظاهری زیبا و آرامش سرشار است از شوق همیشگی حیات و تلاش تمامناشدنی زندگی
مولوی خطاب به خویش چنین سروده است
|
هوسی است در سر من که سر بشر ندارد |
|
من از این هوس چنانم که ز خود خبر ندارم |
|
دو هزار ملک بخشد شه عشق هر زمانی |
|
من از او به جـز جمالش طلـبی دگــر ندارم |
و
|
عشق از ازل است و تاابد خواهدبود |
|
جـــو یـنـده عشـق بیعــدد خـواهـدبـود |
|
فــردا کــه قـیـامـت آشــکارا گــردد |
|
هرکس که نه عاشق است رد خواهد بود |